در حدیثی که از امام کاظم (علیه السلام) نقل شده این دعا را سری از اسرار خدای عزوجل بیان می فرماید که جبرئیل در روز جنگ اُحُد برای پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) این دعا را از طرف خدای متعال می آورد و عرض می کند: «ای محمد! خدای تبارک و تعالی از همه چیز تو را سلام می رساند و تو را به تحیت و تعظیم مخصوص می گرداند و می فرماید: از بدن خود این جوشن را بیرون کن و دور ساز و در عوض آن این دعا را قرائت نما. پس هرگاه این دعا را بخوانی و آن را با خود نگاه داری؛ مثل زره بر بدن تو خواهد بود». طبق تعبیری که در کتاب بحارالانوار آمده: وَ مَنْ كَتَبَ فِي رَقِ غَزَالٍ أَوْ كَاغَذٍ وَ حَمَلَهُ كَانَ آمِناً مِنْ كُلِّ شَيْءٍ» این نتیجه به دست می آید که نوشتن این دعا روی پوست آهو و همراه نمودن با خود، شخص را از همه ضررها و بلایا ایمن می گرداند. همچنین در کتاب “مهج الدعوات” تعبیری هست که می فرماید: «هرکس که این دعا را بخواند یا آنرا همراه خود نگاه دارد؛ ثواب بسیاری برایش نوشته می شود»
در ادامه این حدیث تعبیر بسیار والایی در شان و منزلت این دعا آمده که: «خوشا به حال کسی که به این دعا و ثواب آن اعتقاد داشته باشد و وای و بسیار وای بر کسی که این دعا را منکر باشد و کفران ورزیده باشد و به این دعا اعتقاد نداشته باشد». در شرح این حدیث چنین آمده که پس از اینکه پيغمبر (صلى الله عليه و آله) فضایل این دعا را شنید، فرمودند كه: «اى برادر من جبرئيل به تحقيق كه مرا به سوى اين دعا به شوق انداختى. پس جبرئيل گفت: اى محمّد اين دعا را مياموز مگر مؤمنى كه آن را مستحق و شايسته باشد كه در آموختن آن سستى و كاهلى نكند و آن را خوار نشمارد و چون اين دعا را بخواند بايد كه با نيّتى خالص بخواند و چون اين دعا را بر خود ببندد بايد كه با طهارت باشد، از جهت آنكه دست نمى رساند به اين مگر پاكيزگان».
متن کامل روایت:
و من الأدعية المعروفة دعاء الجوشن الكبير و هو مروي عن النبي صلى الله عليه و آله رواه جماعة من متأخري أصحابنا رضوان الله عليهم قال الكفعمي و غيره ملخص شرح دعاء الجوشن هذا الدعاء رفيع الشأن عظيم المنزلة جليل القدر. مَرْوِيٌّ عَنِ اَلسَّجَّادِ زَيْنِ اَلْعَابِدِينَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ عَنِ اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ : نَزَلَ بِهِ جَبْرَئِيلُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَلَى اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ هُوَ فِي بَعْضِ غَزَوَاتِهِ وَ قَدِ اِشْتَدَّتْ وَ عَلَيْهِ جَوْشَنٌ ثَقِيلٌ آلَمَهُ فَدَعَا اَللَّهَ تَعَالَى فَهَبَطَ جَبْرَئِيلُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ قَالَ يَا مُحَمَّدُ رَبُّكَ يَقْرَأُ عَلَيْكَ اَلسَّلاَمَ وَ يَقُولُ لَكَ اِخْلَعْ هَذَا اَلْجَوْشَنَ وَ اِقْرَأْ هَذَا اَلدُّعَاءَ فَهُوَ أَمَانٌ لَكَ وَ لِأُمَّتِكَ فَمَنْ قَرَأَهُ عِنْدَ خُرُوجِهِ مِنْ مَنْزِلِهِ أَوْ حَمَلَهُ حَفِظَهُ اَللَّهُ وَ أَوْجَبَ اَلْجَنَّةَ عَلَيْهِ وَ وَفَّقَهُ لِصَالِحِ اَلْأَعْمَالِ وَ كَانَ كَأَنَّمَا قَرَأَ اَلْكُتُبَ اَلْأَرْبَعَ وَ أُعْطِيَ بِكُلِّ حَرْفٍ زَوْجَتَيْنِ فِي اَلْجَنَّةِ وَ بَيْتَيْنِ مِنْ بُيُوتِ اَلْجَنَّةِ وَ أُعْطِيَ مِثْلَ ثَوَابِ إِبْرَاهِيمَ وَ مُوسَى وَ عِيسَى وَ ثَوَابِ خَلْقٍ مِنْ خَلْقِ اَللَّهِ فِي أَرْضٍ بَيْضَاءَ خَلْفَ اَلْمَغْرِبِ يَعْبُدُونَ اَللَّهَ تَعَالَى وَ لاَ يَعْصُونَهُ طَرْفَةَ عَيْنٍ قَدْ تَمَزَّقَتْ جُلُودُهُمْ مِنَ اَلْبُكَاءِ مِنْ خَشْيَةِ اَللَّهِ وَ لاَ يَعْلَمُ عَدَدَهُمْ إِلاَّ اَللَّهُ وَ مَسِيرَةُ اَلشَّمْسِ فِي بِلاَدِهِمْ اَلْأَرْبَعُونَ يَوْماً يَا مُحَمَّدُ وَ إِنَّ اَلْبَيْتَ اَلْمَعْمُورَ فِي اَلسَّمَاءِ اَلسَّابِعَةِ يَدْخُلُهُ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَ يَخْرُجُونَ مِنْهُ وَ لاَ يَعُودُونَ إِلَيْهِ إِلَى يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ وَ إِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى يُعْطِي لِمَنْ قَرَأَ هَذَا اَلدُّعَاءَ ثَوَابَ تِلْكَ اَلْمَلاَئِكَةِ وَ يُعْطِيهِ ثَوَابَ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ اَلْمُؤْمِنَاتِ مِنْ خَلْقِ اَللَّهِ إِلَى يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ وَ مَنْ كَتَبَهُ وَ جَعَلَهُ فِي مَنْزِلِهِ لَمْ يُسْرَقْ وَ لَمْ يَحْتَرِقْ وَ مَنْ كَتَبَ فِي رَقِّ غَزَالٍ أَوْ كَاغَذٍ وَ حَمَلَهُ كَانَ آمِناً مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَ مَنْ دَعَا بِهِ ثُمَّ مَاتَ مَاتَ شَهِيداً وَ كُتِبَ لَهُ ثَوَابُ تِسْعِمِائَةِ أَلْفِ شَهِيدٍ مِنْ شُهَدَاءِ بَدْرٍ وَ نَظَرَ اَللَّهُ إِلَيْهِ وَ أَعْطَاهُ مَا سَأَلَهُ وَ مَنْ قَرَأَهُ سَبْعِينَ مَرَّةً بِنِيَّةٍ خَالِصَةٍ عَلَى أَيِّ مَرَضٍ كَانَ لَزَالَ مِنْ جُنُونٍ أَوْ جُذَامٍ أَوْ بَرَصٍ. وَ مَنْ كَتَبَ فِي جَامٍ بِكَافُورٍ أَوْ مِسْكٍ ثُمَّ غَسَلَهُ وَ رَشَّهُ عَلَى كَفَنِ مَيِّتٍ أَنْزَلَ اَللَّهُ تَعَالَى فِي قَبْرِهِ أَلْفَ نُورٍ وَ آمَنَهُ مِنْ هَوْلِ مُنْكَرٍ وَ نَكِيرٍ وَ رَفَعَ عَنْهُ عَذَابَ اَلْقَبْرِ وَ بَعَثَ سَبْعِينَ أَلْفَ مَلَكٍ إِلَى قَبْرِهِ يُبَشِّرُونَهُ بِالْجَنَّةِ وَ يُؤْنِسُونَهُ وَ يَفْتَحُ لَهُ بَاباً إِلَى اَلْجَنَّةِ وَ يُوَسِّعُ عَلَيْهِ قَبْرَهُ مَدَى بَصَرِهِ وَ مَنْ كَتَبَهُ عَلَى كَفَنِهِ اِسْتَحْيَا اَللَّهُ تَعَالَى أَنْ يُعَذِّبَهُ بِالنَّارِ وَ إِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى كَتَبَ هَذَا اَلدُّعَاءَ عَلَى قَوَائِمِ اَلْعَرْشِ قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ اَلدُّنْيَا بِخَمْسِينَ أَلْفَ عَامٍ وَ مَنْ دَعَا بِهِ بِنِيَّةٍ خَالِصَةٍ فِي أَوَّلِ شَهْرِ رَمَضَانَ أَعْطَاهُ اَللَّهُ تَعَالَى ثَوَابَ لَيْلَةِ اَلْقَدْرِ وَ خَلَقَ لَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ يُسَبِّحُونَ اَللَّهَ وَ يُقَدِّسُونَهُ وَ جَعَلَ ثَوَابَهُمْ لِمَنْ دَعَا بِهِ. يَا مُحَمَّدُ مَنْ دَعَا بِهِ لَمْ يَبْقَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اَللَّهِ تَعَالَى حِجَابٌ وَ لَمْ يَطْلُبْ مِنَ اَللَّهِ تَعَالَى شَيْئاً إِلاَّ أَعْطَاهُ وَ بَعَثَ اَللَّهُ إِلَيْهِ عِنْدَ خُرُوجِهِ مِنْ قَبْرِهِ سَبْعِينَ أَلْفَ مَلَكٍ فِي يَدِ كُلِّ مَلَكٍ زِمَامَةُ نَجِيبٍ مِنْ نُورٍ بَطْنُهُ مِنَ اَللُّؤْلُؤِ وَ ظَهْرُهُ مِنَ اَلزَّبَرْجَدِ وَ قَوَائِمُهُ مِنَ اَلْيَاقُوتِ عَلَى ظَهْرِ كُلِّ نَجِيبٍ قُبَّةٌ مِنْ نُورٍ لَهَا أَرْبَعُمِائَةِ بَابٍ عَلَى كُلِّ بَابٍ سِتْرٌ مِنَ اَلسُّنْدُسِ وَ اَلْإِسْتَبْرَقِ فِي كُلِّ قُبَّةٍ أَلْفُ وَصِيفَةٍ عَلَى رَأْسِ كُلِّ وَصِيفَةٍ تَاجٌ مِنَ اَلذَّهَبِ اَلْأَحْمَرِ تستطع [تَسْطَعُ] مِنْهُنَّ رَائِحَةُ اَلْمِسْكِ اَلْأَذْفَرِ فَيُعْطَى جَمِيعَ ذَلِكَ ثُمَّ يَبْعَثُ اَللَّهُ إِلَيْهِ بَعْدَ ذَلِكَ سَبْعِينَ أَلْفَ مَلَكٍ مَعَ كُلِّ مَلَكٍ كَأْسٌ مِنْ لُؤْلُؤٍ بَيْضَاءَ فِيهَا شَرَابٌ مِنَ اَلْجَنَّةِ مَكْتُوبٌ عَلَى كُلِّ كَأْسٍ مِنْهَا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ هَدِيَّةٌ مِنَ اَلْبَارِئِ عَزَّ وَ جَلَّ لِفُلاَنِ بْنِ فُلاَنٍ وَ يُنَادِيهِ اَللَّهُ تَعَالَى يَا عَبْدِي اُدْخُلِ اَلْجَنَّةَ بِغَيْرِ حِسَابٍ يَا مُحَمَّدُ وَ مَنْ دَعَا بِهِ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ أَوْ مَرَّةً وَاحِدَةً حَرَّمَ اَللَّهُ جَسَدَهُ عَلَى اَلنَّارِ وَ وَجَبَتْ لَهُ اَلْجَنَّةُ وَ وَكَّلَ اَللَّهُ بِهِ مَلَكَيْنِ يَحْفَظَانِهِ مِنَ اَلْمَعَاصِي وَ كَانَ فِي أَمَانِ اَللَّهِ تَعَالَى طُولَ حَيَاتِهِ وَ عِنْدَ مَمَاتِهِ يَا مُحَمَّدُ وَ لاَ تُعَلِّمْهُ إِلاَّ لِمُؤْمِنٍ تَقِيٍّ وَ لاَ تُعَلِّمْهُ مُشْرِكاً فَيَسْأَلَ بِهِ وَ يُعْطَى قَالَ اَلْحُسَيْنُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَوْصَانِي أَبِي عَلَيْهِ السَّلاَمُ بِحِفْظِهِ وَ تَعْظِيمِهِ وَ أَنْ أَكْتُبَهُ عَلَى كَفَنِهِ وَ أَنْ أُعَلِّمَهُ أَهْلِي وَ أَحُثَّهُمْ عَلَيْهِ وَ هُوَ أَلْفُ اِسْمٍ وَ اِسْمُ دُعَاءِ اَلْجَوْشَنِ اَلْكَبِيرِ مَرْوِيٌّ عَنِ اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ هُوَ مِائَةُ فَصْلٍ كُلُّ فَصْلٍ عَشَرَةُ أَسْمَاءٍ وَ تُبَسْمِلُ فِي أَوَّلِ كُلِّ فَصْلٍ مِنْهَا وَ تَقُولُ فِي آخِرِهِ سُبْحَانَكَ يَا لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ اَلْغَوْثَ اَلْغَوْثَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ خَلِّصْنَا مِنَ اَلنَّارِ يَا رَبِّ يَا ذَا اَلْجَلاَلِ وَ اَلْإِكْرَامِ يَا أَرْحَمَ اَلرَّاحِمِينَ.
«و از دعاهای معروف، دعای «جوشن کبیر» است که از پیامبر صلى الله علیه و آله روایت شده و گروهی از اصحاب متأخر ما (که خشنودی خدا بر آنان باد) آن را نقل کردهاند. کَفْعمی و دیگران گفتهاند (بهطور خلاصه در شرح این دعا): این دعا دارای مقامی بلند، منزلتی بزرگ و قدر و عظمتی جلیل است. از امام سجاد زین العابدین، از پدرش، از جدش علی بن ابی طالب علیهم السلام، از پیامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ روایت شده که: جبرئیل علیه السلام در یکی از غزوات در حالی که لباس رزم سنگینی (جوشن) بر تن پیامبر صلى الله علیه و آله بود و آزارش میداد، بر آن حضرت نازل شد و عرض کرد: ای محمد! پروردگارت بر تو سلام میرساند و میگوید: این جوشن را از تن درآور و این دعا را بخوان که آن برای تو و امتت امان است؛ پس هر کس آن را هنگام خروج از منزل بخواند یا همراه خود داشته باشد، خداوند او را حفظ میکند و بهشت را بر او واجب میگرداند و به کارهای شایسته موفقش میسازد و [ثواب او] چنان است که گویی کتابهای چهارگانه را خوانده است، و در برابر هر حرف، دو همسر در بهشت و دو خانه از خانههای بهشت به او عطا میشود، و مانند ثواب ابراهیم، موسی و عیسی و ثواب دستهای از خلق خدا در سرزمینی سفید در پشت مغرب به او داده میشود که خداوند متعال را عبادت میکنند و چشم بر همزدنی او را معصیت نمیکنند، پوستهایشان از شدت گریه و خوف خدا پاره شده و تعدادشان را جز خدا نمیداند و مسیر خورشید در سرزمینشان چهل روز است.
ای محمد! و بهراستی بیتالمعمور در آسمان هفتم است که در هر روز هفتاد هزار فرشته وارد آن میشوند و از آن خارج میشوند و تا روز قیامت به آن باز نمیگردند؛ و خداوند متعال به کسی که این دعا را بخواند، ثواب آن فرشتگان را عطا میکند و ثواب مردان و زنان مؤمن از آفریدگان خدا را تا روز قیامت به او میبخشد. و هر کس آن را بنویسد و در منزل خود قرار دهد، [آن منزل] نه دزدیده میشود و نه میسوزد، و هر کس آن را بر پوست آهو یا کاغذ بنویسد و همراه خود حمل کند، از هر چیزی در امان خواهد بود. و هر کس آن را بخواند و سپس بمیرد، شهید مرده است و ثواب نهصد هزار شهید از شهدای بدر برایش نوشته میشود، و خداوند به او نظر رحمت افکند و هر چه درخواست کرد به او عطا فرماید.
و هر کس آن را با نیتی خالص هفتاد بار بر هر مریضی بخواند، از جنون، جذام یا پیسی شفا مییابد. و هر کس آن را با کافور یا مشک در ظرفی بنویسد و سپس آن را بشوید و بر کفن میتی بپاشد، خداوند متعال هزار نور در قبرش نازل کند و او را از هول منکر و نکیر در امان دارد و عذاب قبر را از او بردارد و هفتاد هزار فرشته را به سوی قبرش برانگاند که او را به بهشت بشارت دهند و مونس او باشند و دری به سوی بهشت به رویش بگشایند و قبرش را به اندازه چشماندازش وسعت بخشند. و هر کس آن را بر کفنش بنویسد، خداوند متعال حیا میکند که او را با آتش عذاب کند.
و بهراستی که خداوند متعال این دعا را پنجاه هزار سال پیش از آفرینش دنیا بر پایههای عرش نگاشت. و هر کس آن را با نیتی خالص در اول ماه رمضان بخواند، خداوند متعال ثواب شب قدر را به او عطا کند و هفتاد هزار فرشته برایش بیافریند که خدا را تسبیح و تقدیسته کنند و ثوابشان را برای کسی که آن دعا را خوانده قرار دهد.
ای محمد! کسی که آن دعا را بخواند، میان او و خداوند متعال حجابی باقی نماند و هیچ چیزی از خدا درخواست نکند مگر اینکه به او عطا فرماید، و خداوند هنگام خروجش از قبر، هفتاد هزار فرشته به سویش برمیانگیزد که در دست هر فرشته مهار مرکبی از نور است که شکمش از مروارید، پشتش از زبرجد و پاهایش از یاقوت است؛ بر پشت هر مرکب، قبهای از نور قرار دارد که دارای چهارصد در است و بر هر در، پردهای از سندس و استبرق آویخته است؛ در هر قبه هزار کنیز دوشیزه است که بر سر هر کدام تاجی از طلای سرخ قرار دارد و بوی مشک خوشبو از آنان متصاعد است؛ همه اینها به او عطا میشود.
سپس خداوند پس از آن، هفتاد هزار فرشته دیگر میفرستد که با هر فرشته جامی از مروارید سفید است که در آن شربتی از بهشت قرار دارد و بر روی هر جام نوشته شده است: «لا إله إلا الله وحده لا شريك له، هدية من البارئ عز وجل لفلان بن فلان» (خدایی جز خداوند یگانه و بیشریک نیست، این هدیهای است از سوی پروردگار عزوجل برای فلانی فرزند فلانی) و خداوند متعال ندایش میدهد: «ای بنده من! بدون حساب وارد بهشت شو.»
ای محمد! و هر کس این دعا را در ماه رمضان سه بار یا حتی یک بار بخواند، خداوند جسدش را بر آتش دوزخ حرام کند و بهشت بر او واجب شود و دو فرشته را بر او موکل سازد که او را از گناهان حفظ کنند و در تمام طول زندگی و هنگام مرگش در امان خدا باشد.
ای محمد! و آن را نیاموز مگر به مؤمن پرهیزکار، و به مشرک نیاموز که با آن دعا درخواست کند و به او عطا شود.
حسین علیه السلام فرمود: پدرم علی علیه السلام مرا وصیت کرد که آن را حفظ کنم، بزرگ بدارم، بر کفنش بنویسم، و آن را به خانوادهام بیاموزم و آنان را بر خواندنش تشویق کنم.
و آن هزار نام است و نام آن «دعای جوشن کبیر» است که از پیامبر صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ روایت شده و شامل صد فصل است که هر فصل ده اسم دارد؛ در اول هر فصل «بسم الله» میگویی و در آخر آن میگویی:
«سُبْحَانَكَ يَا لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ اَلْغَوْثَ اَلْغَوْثَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ خَلِّصْنَا مِنَ اَلنَّارِ يَا رَبِّ يَا ذَا اَلْجَلاَلِ وَ اَلْإِكْرَامِ يَا أَرْحَمَ اَلرَّاحِمِينَ» بحار الأنوار جلد۹۱ , صفحه۳۸۲
برای استفاده از دعای جوشن کبیر آداب و شرایطی بیان می گردد که در جهت تاثیرگذاری هرچه بیشتر آن توصیه ما این است که رعایت شود. این آداب چنین اند:
- 1- وضو داشتن و رو به قبله بودن در موقع نگارش حرز
- 2- نوشتن صحیح و درست متن دعا بر روی پوست آهو در صورت شرط بودن در روایت
- 3- همراه نمودن دائمی این دعا با خود به هر نحو ممکن یا قرار دادن در منزل( بسته به خاصیت مورد استفاده)
- 4- رعایت احترام قلبی و داشتن اعتقاد زیاد نسبت به تاثیرات آن
- 5- رعایت تقوای الهی و همسو شدن با دعا و در نتیجه تاثیرگذاری بیشتر آن
- 6- لزوم داشتن طهارت شخصِ همراه کننده در مواقع همراهی دعا مقدمتا برای جلب مواهب معنوی دعا
- مهج الدعوات، صفحه 363 به ذکر این دعا پرداخته است.
- کفعمی در کتاب های مصباح، صفحه 348 و البلد الامین صفحه 402، فقط متن دعای جوشن کبیر را آورده و به خواص آن هیچ اشاره ای نکرده است.
- مفاتیح الجنان، صفحه 172.
خواص و فضائل دعای جوشن کبیر طبق روایت
1- امنیت برای پیامبر و امت ایشان در صورت خواندن« فَهُوَ أَمَانٌ لَكَ وَ لِأُمَّتِكَ»
2- برکات خواندن موقع خروج از منزل و حمل آن« فَمَنْ قَرَأَهُ عِنْدَ خُرُوجِهِ مِنْ مَنْزِلِهِ أَوْ حَمَلَهُ»:
- محافظت خدا از وی « حَفِظَهُ اللَّهُ»
- وجوب بهشت بر او « وَ أَوْجَبَ الْجَنَّةَ عَلَيْهِ»
- توفیق عمل صالح« وَ وَفَّقَهُ لِصَالِحِ الْأَعْمَالِ»
- برابر با خواندن کتب اربع « وَ كَانَ كَأَنَّمَا قَرَأَ الْكُتُبَ الْأَرْبَعَ»
- به ازای هر حرف دو زوجه به او داده می شود « وَ أُعْطِيَ بِكُلِّ حَرْفٍ زَوْجَتَيْنِ فِي الْجَنَّةِ»
- به ازای هر حرف دو خانه به او داده می شود «وَ بَيْتَيْنِ مِنْ بُيُوتِ الْجَنَّةِ»
- و... « أُعْطِيَ مِثْلَ ثَوَابِ إِبْرَاهِيمَ وَ مُوسَى وَ عِيسَى وَ ثَوَابِ خَلْقٍ مِنْ خَلْقِ اللَّهِ فِي أَرْضٍ بَيْضَاءَ خَلْفَ الْمَغْرِبِ يَعْبُدُونَ اللَّهَ تَعَالَى وَ لَا يَعْصُونَهُ طَرْفَةَ عَيْنٍ قَدْ تَمَزَّقَتْ جُلُودُهُمْ مِنَ الْبُكَاءِ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ وَ لَا يَعْلَمُ عَدَدَهُمْ إِلَّا اللَّهُ وَ مَسِيرَةُ الشَّمْسِ فِي بِلَادِهِمْ الْأَرْبَعُونَ يَوْماً يَا مُحَمَّدُ وَ إِنَّ الْبَيْتَ الْمَعْمُورَ فِي السَّمَاءِ السَّابِعَةِ يَدْخُلُهُ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَ يَخْرُجُونَ مِنْهُ وَ لَا يَعُودُونَ إِلَيْهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يُعْطِي لِمَنْ قَرَأَ هَذَا الدُّعَاءَ ثَوَابَ تِلْكَ الْمَلَائِكَةِ وَ يُعْطِيهِ ثَوَابَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ مِنْ خَلْقِ اللَّهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ
3- عدم سرقت و آتش سوزی در صورت نوشتن و قرار دادن در منزل« وَ مَنْ كَتَبَهُ وَ جَعَلَهُ فِي مَنْزِلِهِ لَمْ يُسْرَقْ وَ لَمْ يَحْتَرِقْ»
4-ایمنی در صورت نوشتن این دعا روی پوست آهو و همراه نمودن با خود، از همه ضررها و بلایا « وَ مَنْ كَتَبَ فِي رَقِ غَزَالٍ أَوْ كَاغَذٍ وَ حَمَلَهُ كَانَ آمِناً مِنْ كُلِ شَيْءٍ»
5-بهره بردن از ثواب شهدا در صورت دعا با آن« مَنْ دَعَا بِهِ ثُمَّ مَاتَ مَاتَ شَهِيداً وَ كُتِبَ لَهُ ثَوَابُ تِسْعِمِائَةِ أَلْفِ شَهِيدٍ مِنْ شُهَدَاءِ بَدْرٍ وَ نَظَرَ اللَّهُ إِلَيْهِ وَ أَعْطَاهُ مَا سَأَلَهُ»
6-شفای هر مرض از جمله جنون و جذام و برص در صورت خواندن هفتاد مرتبه« وَ مَنْ قَرَأَهُ سَبْعِينَ مَرَّةً بِنِيَّةٍ خَالِصَةٍ عَلَى أَيِّ مَرَضٍ كَانَ لَزَالَ مِنْ جُنُونٍ أَوْ جُذَامٍ أَوْ بَرَصٍ»
7-بهره مندی از برکات زیاد در صورت نوشتن بر کفن برای میت «وَ مَنْ كَتَبَ فِي جَامٍ بِكَافُورٍ أَوْ مِسْكٍ ثُمَّ غَسَلَهُ وَ رَشَّهُ عَلَى كَفَنِ مَيِّتٍ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى فِي قَبْرِهِ أَلْفَ نُورٍ وَ آمَنَهُ مِنْ هَوْلِ مُنْكَرٍ وَ نَكِيرٍ وَ رَفَعَ عَنْهُ عَذَابَ الْقَبْرِ وَ بَعَثَ سَبْعِينَ أَلْفَ مَلَكٍ إِلَى قَبْرِهِ يُبَشِّرُونَهُ بِالْجَنَّةِ وَ يُؤْنِسُونَهُ وَ يَفْتَحُ لَهُ بَاباً إِلَى الْجَنَّةِ وَ يُوَسِّعُ عَلَيْهِ قَبْرَهُ مَدَى بَصَرِهِ وَ مَنْ كَتَبَهُ عَلَى كَفَنِهِ اسْتَحْيَا اللَّهُ تَعَالَى أَنْ يُعَذِّبَهُ بِالنَّارِ
8-فضیلت های این دعا« وَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى كَتَبَ هَذَا الدُّعَاءَ عَلَى قَوَائِمِ الْعَرْشِ قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ الدُّنْيَا بِخَمْسِينَ أَلْفَ عَامٍ»
9-بردن ثواب لیله القدر در صورت خواندن آن در شب اول رمضان «وَ مَنْ دَعَا بِهِ بِنِيَّةٍ خَالِصَةٍ فِي أَوَّلِ شَهْرِ رَمَضَانَ أَعْطَاهُ اللَّهُ تَعَالَى ثَوَابَ لَيْلَةِ الْقَدْرِ»
10-همچنین آفرینش هفتاد هزار فرشته تسبیح و تقدیس گو و قرار دادن ثواب آن برای خواننده دعا «وَ خَلَقَ لَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ يُسَبِّحُونَ اللَّهَ وَ يُقَدِّسُونَهُ وَ جَعَلَ ثَوَابَهُمْ لِمَنْ دَعَا بِهِ»
11-رفع حجب معنوی« يَا مُحَمَّدُ مَنْ دَعَا بِهِ لَمْ يَبْقَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اللَّهِ تَعَالَى حِجَابٌ»
12-استجابت دعا «وَ لَمْ يَطْلُبْ مِنَ اللَّهِ تَعَالَى شَيْئاً إِلَّا أَعْطَاهُ»
13-و دیگر ثواب های آن که در روایت آمده است: «وَ بَعَثَ اللَّهُ إِلَيْهِ عِنْدَ خُرُوجِهِ مِنْ قَبْرِهِ سَبْعِينَ أَلْفَ مَلَكٍ فِي يَدِ كُلِّ مَلَكٍ زِمَامَةُ نَجِيبٍ مِنْ نُورٍ بَطْنُهُ مِنَ اللُّؤْلُؤِ وَ ظَهْرُهُ مِنَ الزَّبَرْجَدِ وَ قَوَائِمُهُ مِنَ الْيَاقُوتِ عَلَى ظَهْرِ كُلِّ نَجِيبٍ قُبَّةٌ مِنْ نُورٍ لَهَا أَرْبَعُمِائَةِ بَابٍ عَلَى كُلِّ بَابٍ سِتْرٌ مِنَ السُّنْدُسِ وَ الْإِسْتَبْرَقِ فِي كُلِّ قُبَّةٍ أَلْفُ وَصِيفَةٍ عَلَى رَأْسِ كُلِّ وَصِيفَةٍ تَاجٌ مِنَ الذَّهَبِ الْأَحْمَرِ تستطع [تَسْطَعُ] مِنْهُنَّ رَائِحَةُ الْمِسْكِ الْأَذْفَرِ فَيُعْطَى جَمِيعَ ذَلِكَ ثُمَّ يَبْعَثُ اللَّهُ إِلَيْهِ بَعْدَ ذَلِكَ سَبْعِينَ أَلْفَ مَلَكٍ مَعَ كُلِّ مَلَكٍ كَأْسٌ مِنْ لُؤْلُؤٍ بَيْضَاءَ فِيهَا شَرَابٌ مِنَ الْجَنَّةِ مَكْتُوبٌ عَلَى كُلِّ كَأْسٍ مِنْهَا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ هَدِيَّةٌ مِنَ الْبَارِئِ عَزَّ وَ جَلَّ لِفُلَانِ بْنِ فُلَانٍ وَ يُنَادِيهِ اللَّهُ تَعَالَى يَا عَبْدِي ادْخُلِ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ حِسَابٍ يَا مُحَمَّدُ وَ مَنْ دَعَا بِهِ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ أَوْ مَرَّةً وَاحِدَةً حَرَّمَ اللَّهُ جَسَدَهُ عَلَى النَّارِ وَ وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ وَ وَكَّلَ اللَّهُ بِهِ مَلَكَيْنِ يَحْفَظَانِهِ مِنَ الْمَعَاصِي وَ كَانَ فِي أَمَانِ اللَّهِ تَعَالَى طُولَ حَيَاتِهِ وَ عِنْدَ مَمَاتِهِ»
14-در آخر این روایت توصیه به عدم تعلیم آن به کفار و غیر مومنین با تقوا شده است« يَا مُحَمَّدُ وَ لَا تُعَلِّمْهُ إِلَّا لِمُؤْمِنٍ تَقِيٍّ وَ لَا تُعَلِّمْهُ مُشْرِكاً فَيَسْأَلَ بِهِ وَ يُعْطَى قَالَ الْحُسَيْنُ ع أَوْصَانِي أَبِي ع بِحِفْظِهِ وَ تَعْظِيمِهِ وَ أَنْ أَكْتُبَهُ عَلَى كَفَنِهِ وَ أَنْ أُعَلِّمَهُ أَهْلِي وَ أَحُثَّهُمْ عَلَيْهِ وَ هُوَ أَلْفُ اسْمٍ وَ اسْمُ دُعَاءِ الْجَوْشَنِ الْكَبِيرِ مَرْوِيٌّ عَنِ النَّبِيِّ ص وَ هُوَ مِائَةُ فَصْلٍ كُلُّ فَصْلٍ عَشَرَةُ أَسْمَاء .
بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج91، ص: 382