سید بن طاووس

یکی از بزرگان شیعی سید بن طاووس است که نام دقیق وی، علی بن موسی بن طاووس است. نام کامل او رضی الدین، ابوالقاسم و ابوالعلی علی بن موسی بن جعفر بن محمد ابن عباس ابن قاسم ابن محمد ابن اسحاق ابن حسن ابن سلیمان ابن داوود ابن حسن ابن علی ابن ابیطالب ملقب به امام الفضلیه و مشهور به سید بن طاووس است که در شبانگاه جمعه یکم ربیع الاول در سال 370 هجری قمری در شهر بلد عراق متولد و در سال 436 قمری در سن 66 سالگی وفات یافت و در زادگاهش به خاک سپرده شد. گفته می‌شود یکی از اجداد ابن طاووس یعنی «ابوعبدالله» سخی الدین محمد ابن عباس، یا سید محمد ابن اسحاق دارای چهره‌ای زیبا بود، به همین دلیل فرزندانش به ابن طاووس معروف شدند. (الکنی و الألقاب، ج۱، ص۳۴۱) پدر او نیز از راویان بزرگ احادیث بوده است. او که از فقیهان بزرگ مسلمان و علمای برجسته مذهب تشیع است در سده چهارم و پنجم هجری می زیسته است.

نسب سید بن طاووس از جانب مادر به امام حسین (علیه السلام) و از جانب پدر به امام حسن (علیه السلام) می رسد. مشهور است ایشان ملاقات ها و ارتباط هایی بصورت حضوری با امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در موارد متعددی داشته است که نشانگر عظمت روحی و معنوی این عالم جلیل القدر می باشد. آن بزرگوار در تعدد آثار و تنوع آنها در نوع خود یک فرد کم نظیر تلقی می شود.

ایشان در باب خواص حرز امام جواد بیان می کند:

روایت است مامون به برکت این حرز، در همه ی جنگ های با روم پیروز شد.